Evimin can dostları

Kendimi bildim bileli,onların bana verdiği karşılıksız sevinin,bir gün onlara ödeyeceğim borç olduğunu bilmiyordum..

Birkaç yıl önce evimin dışında baktığım aşılı karneli,küpeli köpeklerimden biri ,DİNGO nun ölümüyle, Onlar için yapabilecek çok şey olduğunu anladım..

Evimdekiler,mutlu sevgi dolu yaşarken dışarıda sevgi şevkat merhamet bekleyen binlercesi olduğunun farkına vardım..

Evimizdeki can dostları kadar, dışarıda korunmaya muhtaç o kadar çok hayvanımız varki..

İtlafa, insan eliyle eziyete yenik düşüyorlar..

Onları korumak, yaşama döndürmek, onlar için yapılabilecek sorumluğun farkına varmak, bireysel olarak çözümün bir parçası olmak demek.

Evdeki dostlarımız kadar, sokaktaki dostlarımızı da unutmayalım…

iŞTE EVİMDEKİLER...)))

	ŞANS...... Evimin en kıdemlisi.... 16 yaşında... Mutlu ama huysuz kız...
	İRMA....... Dingo nun ölümü sırasın da sokakta itlaftan kurtadığım evimin ikinci canı
	TARÇIN... Barınakta ilk tanışıklığım sırasın da çok hasta olan ve uzun emeklerle hayata döndürdüğüm ve bir daha hiç bırakmadığım can dostum
	EFE....... 5 aylıkken üstünden araba geçen ve bir daha hiç yürüyemez denilen kızım Kangal olmasının verdiği azim ve cesaret ve benim emeğimle, şimdi bir kücük canavar:)
	Layd...... Orman da ayağı kırık diye atılan güzeller güzeli Golden kızım Layd... Sağlığına kavuşturduktan sonra 1 yıl misafirim oldu... Şimdi onu benden daha çok seven bir sahibi var.
	ŞEKER... İşte evin son numarası...Valiz için de yurda kaçak sokulmaya çalışılırken, el konulan 19 candan biri... Evin son dostu... Hepimizin sevgilisi...)
	Bahçedeki bebekler.... Hastalık sürelerini evde geçiren barınak bebeklerim... Sayıları artar eksiler... Ama hiç azalmazlar...

Onlar evimin mutluluğu...

Asude Ustaoğlu
Üsküdar Barınak Gönüllüsü